بودنت را سپاس می گویم هر آنقدر که باشی ...

کم یا زیاد ...

حتی لحظه ای بودنت حس شیرینی ست ...

نمی گویم چقدر باش ...

تویی که ارزش مطلقی در وجود من ...

یک عمر نبودن را حاضر به تعویضم برای لحظه ای کنار هم بودن...

کم باش اما ...

اما باش...

باش ...

از دور باش ...

تنها برای لحظه ای به یادم باش ...

خوشبخی مطلق است لحظه ای حضور در ذهن زیبای تو ...

و من همواره زیر لب تو را میطلبم ...

چشمهايت را ببند ،

در دلت با خدا سخن بگو ،
به همان زبان ساده ي خودت سخن بگو ؛

هرچه ميخواهي بگو ، او ميشنود . . .

شايد بخواهي تورا ببخشد ،
يا آرزويي داري ،
شايد دعايي براي يک عزيز و يا شکرش ،

بــگو ميشنود . . .

اين لحظه ي زيبا را براي خودت تکرار کن ؛
پــرواز دلـت را حـس خواهـي کـرد . .