ساده که میشوی همه چیز خوب میشود …

خودت ،

  غمت ،

    مشکلت ،

      غصه ات ،

       هوای شهرت ،

         آدمهای اطرافت ،

           حتی دشمنت ..

یک آدم ساده که باشی برایت فرقی نمیکند که تجمل چیست … که قیمت تویوتا لندکروز چند است ، فلان بنز آخرین مدل ، چند ایربگ دارد …

مهم نیست نیاوران کجاست .. میرداماد و پاسداران و فرشته و الهیه کدام حوالی اند .. رستوران چینی ها گرانترین غذایش چیست …

ساده که باشی همیشه در جیبت شکلات پیدا میشود .. همیشه لبخند بر لب داری .. بر روی جدولهای کنار خیابان راه میروی زیر باران ، دهانت را باز میکنی و قطره قطره مینوشی .. آدم برفی که درست میکنی شال گردنت را به او میبخشی …

ساده که باشی همین که بدانی بربری و لواش چند است کفایت میکند .. نیازی به غذای چینی نیست ، آبگوشت هم خوب است ساده که باشی …

ساده که می‌شوی، فرمول نمی‌خواهی .. ایکس تو همیشه مساوی ایگرگ توست ..

ساده که می‌شوی درگیر رادیکال، انتگرال و مشتق و ریاضت‌ ها نیستی .. هرجایی به راحتی محاسبه می‌شی ..

ساده که می‌شوی حجم نداری، جایی نمی‌گیری …

زود به ‌یاد میایی و دیر از خاطر میروی …

 

آدمهای ساده را دوست دارم بوی ناب آدم میدهند …